Wat doet een rechtbanktekenaar?
Een rechtbanktekenaar mag tekeningen maken van wat er gebeurt in een rechtbank tijdens een rechtszaak. Rechtbanktekeningen worden al gemaakt sinds er een rechtbank is. Mensen waren altijd al benieuwd naar wat er gebeurde in zo'n rechtszaak en of de verdachte schuldig is of niet. Voordat de foto bestond, stonden er tekeningen in de kranten. En zo had de lezer toch een beeld bij wat er was gebeurd. Maar in 1890 verscheen de eerste foto in de kranten. En dat werd razend populair. Maar de fotografen mochten nog steeds niet de rechtszaal binnen en bleven de tekenaars degenen die de rechtszaak vastlegden. En dat was vanwege privacy. En dat is nu nog steeds zo. Rechtbanktekenaars blijven tot op de dag van vandaag belangrijk. Maar hoe gaan ze nou te werk? Adrien, waar begin je nou mee? Ten eerste, ik word op pad gestuurd door een krant, website of nieuwskanaal. Dan bespreek ik op locatie even met de journalist die het stuk gaat schrijven wie er getekend moet worden. Meestal wel alleen de verdachte. Misschien de advocaat. En als we dat hebben besproken ga je zo snel mogelijk werken. Het moet vandaag nog af. Zal ik anders laten zien hoe dat gaat? Ja, graag. Dan regel ik een verdachte. En omdat filmen in een rechtszaal niet mag, hebben we een nepverdachte nodig. Dit is een van de Klokhuisregisseurs: Leo O. Leo, je ziet er behoorlijk verdacht uit. Ik ben echt onschuldig. Ja, ja(!) Ga maar zitten. Geef het script maar hier. Kom maar. Nou, staat je goed. Oké. Zo, de verdachte zit. En nu? Ik kijk altijd heel goed eerst naar het voorhoofd, de vorm van de neus. En ook al teken je gewoon wat strepen en je denkt 'het is niks' op een gegeven moment wordt het gewoon iets. Waarom is dit een goede positie om de tekening te maken? De verdachte is alsnog beschermd, want je ziet 'm niet in het gezicht. Dus nog een beetje onherkenbaar. En wat wil je dan overbrengen? De informatie die je ziet. Wat voor kapsel heeft hij? Is hij naar de kapper geweest? Dat begint erop te lijken. Ja, hij begint te komen, he? Hij is goed gelukt. Dank je wel. Hij is nog niet klaar. Ga anders mee naar mijn atelier. Dan maak ik 'm daar verder af. Oké, is goed. Top. We zijn in het atelier van de rechtbanktekenaar Adrien die net een schets heeft gemaakt in de rechtbank. Die is hij nu aan het afmaken. Wat ik heb gevangen net in beeld, daar kan ik wel wat mee nu. Ja, je ziet wel inderdaad een soort terneergeslagen blik. Alsof hij spijt heeft. Ja, he? Dat zie je een beetje terug in dat mondhoekje of in de wenkbrauwen. Ja. Dat heb je wel echt goed gevangen. Ja, daar doe ik m'n best voor. En dit doe jij al meer dan zeven jaar. Wat was jouw eerste schets? Het was nog niet digitaal. Kijk, gewoon met pen en papier. De verdachte en op een los blad haar advocaat. Later heb ik het digitaal bij elkaar gezet. Dit was m'n eerste echte rechtbanktekening op de cover van een regionale krant. Jouw eerste tekeningen zijn gelijk op de voorpagina van een krant gekomen. Daarom heb ik 'm ook ingelijst. Daar ben ik nog steeds heel trots op. Het lijkt me wel een moeilijk beroep. Je moet heel nauwkeurig een schets maken en in een korte tijd. Ja, je moet heel snel werken. Geen tijd om te aarzelen. Kijk, allemaal kladjes. Gewoon doorgaan. Niet gummen. Opnieuw. Hier ook. Dit is allemaal nog niet voor in de krant. Dit was gewoon oefenen, oefenen, oefenen. Later. Of het nou lukte of niet, dit was alleen het hoofd. De schets hier nog vrij saai. Maar met wat kleur erbij maak je het wel nieuwswaardig. En nu doe je alles digitaal. Kan je daar voorbeelden van laten zien? Ja. Kijk. Hierbij zag ik zijn handen de hele tijd bewegen. Dat zegt ook zo veel, he? 'Geloof mij maar.' 'Geloof mij.' Deze. Alleen de verdachte is ingekleurd. Daarmee kun je het oog sturen. Het ging om hem. Aah. Niet om hem. En deze verdachte was zo boos dat hij z'n middelvinger opstak en zelfs spuugde naar de rechter. Maar het is nog steeds een beetje dezelfde werkwijze. Eerst teken ik ze los, per persoon. Later gooi ik ze bij elkaar, maak ik de compositie. En uiteindelijk is hij dan dus zo in de krant verschenen. Ze doen het niet altijd, maar hier heeft de krant toch besloten om ze alsnog onherkenbaar te plaatsen. Zal ik afmaken wat ik vandaag heb gedaan? Hoe dat in de krant eruit zou zien? Ja. Ja? Ik ben benieuwd hoe die zaak is afgelopen. Hoe gaat het met Leo O.?